Εθνικά Θέματα

Βάζει “φωτιά” ο Λίβανος στην Α.Μεσόγειο με εντολή Τουρκίας – Διάταγμα κατά ρωσικών ερευνών στη ΑΟΖ της Συρίας

Μεγάλος προβληματισμός επικρατεί από τις σοβαρές διαφωνίες Κύπρου,Λιβάνου και Συρίας σχετικά με την ΑΟΖ, δίνοντας την ευκαιρία στην Τουρκία που καιροφυλακτεί να παίζει τα δικά της ύποπτα παιχνίδια.

Ο υπουργός δημοσίων έργων και Μεταφορών του Λιβάνου Michel Najjar υπέγραψε στις αρχές Απριλίου μια ειδική τροποποίηση ενός νόμου, ο οποίος καθορίζει μονομερώς, τα θαλάσσια σύνορα του Λιβάνου, ερχόμενος σε πλήρη αντιδιαστολή με την ΑΟΖ της Συρίας και της Κύπρου.

Η κίνηση πυροδότησε εκ νέου ένταση σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ και Ισραήλ, Συρίας και Κύπρου.

Ο Λίβανος προσπαθεί να επωφεληθεί σε μεγάλο βαθμό και να ξεκινήσει την εξαγωγή υδρογονανθράκων σε αυτές τις περιοχές.

Ειδικοί αναφέρουν ότι θα απαιτηθούν πολλά χρόνια για τον Λίβανο να αυξήσει τα έσοδα του, αλλά η χώρα θα είναι σε θέση να δανειστεί ή να πουλήσει άδειες εκμετάλλευσης.

Η τροποποίηση του νόμου από την κυβέρνηση του Λιβάνου παρέχει στην χώρα το δικαίωμα να διεκδικήσει ναυτικά μίλια που είχαν προηγουμένως εκχωρηθεί κατά τις διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και το Ισραήλ.

Η τροπολογία θα προσθέσει περίπου 1.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα (540 τετραγωνικά μίλια) στην αποκλειστική οικονομική ζώνη που ισχυρίζεται ο Λίβανος στην αρχική του υποβολή στα Ηνωμένα Έθνη.

Πίσω από την κίνηση αυτή ευρίσκονται οι Τούρκοι(έχουν σχέσεις πολύ καλές με την κυβέρνηση του Λιβάνου) οι οποίοι επιθυμούν διαμάχη στην περιοχή ανάμεσα σε Κύπρο, Ισραήλ, Λίβανο, Συρία για να προωθήσουν τα δικά τους σχέδια, μπλοκάροντας την Ρωσία που θέλει να εκμεταλλευθεί την συριακή ΑΟΖ.

Η Συρία, στα τέλη Μαρτίου, υπέβαλε και αυτή αξιώσεις για μια θαλάσσια περιοχή που περιλαμβάνει 750 τετραγωνικά χιλιόμετρα που προηγουμένως ανήκαν στον Λίβανο.

Αυτή η θαλάσσια περιοχή διαθέτει πόρους πετρελαίου και φυσικού αερίου και η κυβέρνηση του Μπασάρ αλ Άσαντ υπέγραψε σύμβαση με ρωσική εταιρεία για να ξεκινήσει η εξερεύνηση υδρογονανθράκων πριν ένα μήνα.

Υπάρχει πλήρης έλλειψη συναίνεσης και κανένα από τα μέρη δεν είναι κοντά σε συμφωνία με τα άλλα.

Ο Πρόεδρος του Λιβάνου Michel Aoun τηλεφώνησε στον Μπασάρ αλ-Άσαντ για να συζητήσει τη διαχωρισμό των θαλάσσιων συνόρων Λιβάνου-Συρίας, σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών του Λιβάνου Charbel Wehbe.

Ο Wehbe είπε ότι ο Άουν επιβεβαίωσε ότι ο Λίβανος δεν θα δεχτεί λιγότερα από ό,τι ισχυρίζεται στην τροποποίηση του διατάγματος.

Όσον αφορά τη Συρία, πηγή στην κυβέρνηση Άσαντ ανέφερε ότι οποιαδήποτε συμφωνία επί του θέματος θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων, και ο Λίβανος δεν φαίνεται πρόθυμος να διαπραγματευτεί.

Η Κύπρος υπέγραψε συμφωνία με τον Λίβανο το 2007. Η διαδικασία οριοθέτησης που ξεκίνησε, δεν ολοκληρώθηκε επειδή δεν βρέθηκε τελική λύση για τα κοινά θαλάσσια σύνορα του Λιβάνου στα βόρεια (με την Κύπρο και τη Συρία), και στο νότο (με το Ισραήλ και την Κύπρο).

Ο Λίβανος που είναι νομικά “σε κατάσταση πολέμου” με το Ισραήλ, δεν μπορεί  να συμφωνήσει με το Ισραήλ σχετικά με την οριοθέτηση των συνόρων.

Από την άλλη πλευρά, η Συρία απέρριψε μια κοινή οριοθέτηση των συνόρων στο βορρά.

Τον Μάρτιο, Ισραήλ και Κύπρος κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τα αποθέματα φυσικού αερίου στα θαλάσσια σύνορά τους, αλλά οι ισχυρισμοί του Λιβάνου απειλούν τη συμφωνία.

Ο Ισραηλινός υπουργός Ενέργειας Γιουβάλ Στάινιτς δήλωσε ότι η τελευταία κίνηση του Λιβάνου θα εκτροχιάσει τις συνομιλίες αντί να συμβάλει στην επίτευξη κοινής λύσης.

Ο Rabih Yaghi, εμπειρογνώμονας πετρελαίου και φυσικού αερίου, δηλώνει ότι «ο Λίβανος προσπαθεί να οριοθετήσει αποκλειστικά τα θαλάσσια σύνορά του, ωστόσο η κίνηση δεν έχει νομική αξία επειδή ήταν μονομερής».

Η ουσία είναι ότι στην Α.Μεσόγειο αυξάνονται οι εντάσεις και οι έριδες σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα και από πίσω διαδραματίζονται απλά τεράστια συμφέροντα.