Εθνικά Θέματα

Στην Ελλάδα μετά από 47 χρόνια τα λείψανα των 7 Ελλήνων που έπεσαν το 1974 στην Κύπρο

Τα λείψανα υποδέχτηκαν με όλες τις τιμές οι παρευρισκόμενοι στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας στο Τατόι.

Με ειδικά ναυλωμένο C130 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας κατέφθασαν σήμερα στην Ελλάδα τα οστά επτά Ελλήνων ηρώων που έχασαν τη ζωή τους κατά την τουρκική εισβολή του 1974 και έκτοτε παρέμεναν αγνοούμενοι.

Τα λείψανα των επτά αγνοούμενων ηρώων αναχώρησαν το μεσημέρι με C130 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας από το παλαιό αεροδρόμιο Λάρνακας στην Κύπρο, όπου και πραγματοποιήθηκε η τελετή παράδοσής τους, στην οποία παρέστησαν μεταξύ άλλων ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Χαρδαλιάς, ο Αρχηγός του ΓΕΕΘΑ Αντιστράτηγος Φλώρος, ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Κύπρο Ιωάννης Παπαμελετίου, ο Διοικητής της ΕΛΔΥΚ και οι συγγενείς των ηρώων που έφτασαν στην Κύπρο γι’ αυτό το σκοπό.

Είχε προηγηθεί τρισάγιο στη μνήμη των επτά ηρώων και στη συνέχεια τα φέρετρα με τα οστά τους, μεταφέρθηκαν από τέσσερα μέλη της ΕΛΔΥΚ μέχρι το αεροσκάφος. Ο Κύπριος Επίτροπος Προεδρίας Φώτης Φωτίου επέδωσε στον Υφυπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Χαρδαλιά, τα οστά λέγοντας ότι «αυτοί οι άνθρωποι έχουν θυσιαστεί για την κυπριακή ελευθερία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους όλων των Κυπρίων εκ μέρους της Κυπριακής Πολιτείας».

Από την πλευρά του, ο Ν. Χαρδαλιάς δήλωσε ότι «για 47 χρόνια η φιλόξενη κυπριακή γη αγκάλιασε τους ήρωες μας. Σήμερα παίρνουν το δρόμο της επιστροφής και είναι ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση για μένα, να συνοδεύω μαζί με τον Αρχηγό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και τους συγγενείς, τους ήρωες μας πίσω στην πατρίδα». «Μέσα από την καρδιά μου απευθύνω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στην Κυπριακή Δημοκρατία για όλα όσα κάνει και για όλα όσα θα πορευτούμε μαζί και θα κάνουμε, ώστε να μπορέσουν να επιστραφούν πίσω στις οικογένειες τους όλοι οι αγνοούμενοι ήρωες μας στις μάχες που έδωσαν και στις θυσίες που έκαναν», πρόσθεσε.

Σε δηλώσεις της, η Αγγελική Καραγκούνη, αδελφή του ήρωα έφεδρου ανθυπασπιστή Χαράλαμπου Καραγκούνη, ανέφερε πως «είμαι εδώ για να παραλάβω τα οστά του αδελφού μου για να τα πάω στην Ελλάδα. Νοιώθω πολύ συγκινημένη, αλλά ταυτόχρονα και περηφάνια που ο αδελφός μου είναι ήρωας». Πρόσθεσε πως «τελευταία φορά που είδα τον αδελφό μου ήταν στις 5 Ιουλίου 1974. Τότε ήμουν 14 ετών και θυμάμαι ότι πήγαμε στο Λουτράκι και τον χαιρετίσαμε. Ζούσαμε ένα δράμα όλα αυτά τα χρόνια, δεν είδαμε γιορτές, ο ίδιος δεν είδε τις δικές μας τις χαρές αλλά δεν έζησε και ο ίδιος δικές του χαρές».

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε πως «μου έδωσε ικανοποίηση η ανεύρεση των οστών του, αλλά θα ήθελα να ήταν περισσότερα. Είδα ότι στα οστά που μου δίνουν φαίνεται ότι έχει εκτελεστεί, πιάστηκε αιχμάλωτος, έχει τραύμα στο χέρι, το μισό κρανίο του είναι με σφαίρα και έμαθα ότι η μισή λεκάνη, που βρέθηκε ήταν κακοποιημένη, κάτι που δείχνει ότι ως αιχμάλωτο τον κακοποίησαν». «Νοιώθω περήφανη από τη στιγμή που παίρνω τον αδελφό μου στην γενέτειρα του. Από την οικογένεια έμεινα μόνο εγώ», συμπλήρωσε εμφανώς συγκινημένη.