Εθνικά Θέματα

Στα σύνορα της Πολωνίας συντελείται η νέα σφαγή των Κούρδων

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει άλλη μια ανθρωπιστική κρίση στο κατώφλι της, αυτή τη φορά στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Όπως και πριν, πολλοί μετανάστες που περιμένουν να περάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι από τη Μέση Ανατολή, με την συντριπτική πλειοψηφία όμως να είναι Κούρδοι του Ιράκ, σύμφωνα με αναφορές. Σε αντίθεση με το 2015, οι Κούρδοι δεν προσπαθούν να ξεφύγουν από το ISIS, αλλά ξεφεύγουν πλέον από την σφαγή που διαπράττει η «μαμά του ISIS», η Τουρκία, η οποία βομβαρδίζει ανελέητα τα χωριά του ιρακινού Κουρδιστάν χωρίς καμία αντίδραση από την διεθνή κοινότητα.

Η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες έπαιξαν ρόλο στην επιδείνωση της κρίσης.

Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές, υπάρχουν περίπου 5.000 μετανάστες εγκλωβισμένοι στα σύνορα της Λευκορωσίας με την Πολωνία. Αυτοί οι μετανάστες ταξιδεύουν στη Λευκορωσία επειδή είναι ένας από τους λίγους προορισμούς όπου οι Ιρακινοί πολίτες μπορούν να λάβουν βίζα κατά την άφιξή τους, με μια πρόσφατη αλλαγή που έκανε ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο προκειμένου να εργαλειοποήσει και αυτός το μεταναστευτικό ζήτημα ως «αντίποινα» για την κριτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) σε θέματα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Λευκορωσία έχει εκτενή σύνορα με την Πολωνία και θεωρείται ασφαλέστερος τρόπος για να φτάσει κάποιος στην ΕΕ σε σύγκριση με τη διαδρομή του Αιγαίου. Σε απάντηση, η Πολωνία έχει αναπτύξει 15.000 στρατιώτες στα σύνορά της για να εμποδίσει αυτούς τους πρόσφυγες να εισέλθουν στη χώρα. Αρκετοί πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους λόγω της επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών. Ουδείς όμως άσκησε στην Πολωνία αντίστοιχη κριτική με τις συνεχείς επιθέσεις που δέχτηκε η Ελλάδα, η οποία μάλιστα εμφανίστηκε ως «δολοφόνος προσφύγων», όταν ένας πακιστανός μετανάστης έχασε τη ζωή του από πυροβολισμό σε τουρκικό έδαφος!

Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με μία γενικευμένη εθνοκάθαρση, που στοχεύει τους Κούρδους του βόρειου Ιράκ. Πέραν της Λευκορωσίας, έχουμε Κούρδους πρόσφυγες που κατέληξαν στην πόλη Αζάζ της Συρίας, υπό τον έλεγχο Κούρδων ανταρτών. Υπήρχαν Κούρδοι πρόσφυγες που κατέφυγαν ακόμα και στη Λιβύη, στα εδάφη που ελέγχει ο Χαφτάρ. Κούρδοι πρόσφυγες υποφέρουν επίσης σε ιταλικούς ή γαλλικούς προσφυγικούς καταυλισμούς. Παρά τους κινδύνους αυτούς, ο αριθμός των κουρδικών οικογενειών που εγκαταλείπουν την περιοχή για την Ευρώπη συνεχίζει να αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Με την Τουρκία να τρίβει τα χέρια της, βλέποντας το σχέδιο της για αλλοίωση του πληθυσμού του βόρειου Ιράκ να εκτυλίσσεται υπό την απάθεια της διεθνούς κοινότητας.

Για να μειώσει την πίεση στα σύνορα της Λευκορωσίας, τον Αύγουστο του 2021, η ιρακινή κυβέρνηση αποφάσισε να σταματήσει τις απευθείας πτήσεις μεταξύ του Ιράκ και της Λευκορωσίας και ανέστειλε τη διαδικασία έκδοσης βίζας για τη Λευκορωσία.

Αλλά γιατί αυτοί οι άνθρωποι ρισκάρουν τα πάντα για να φτάσουν στην Ευρώπη; Δεν είναι μόνο η τουρκική θηριωδία

Τα τελευταία χρόνια, οι οικογένειες των Κούρδων της μεσαίας τάξης από την περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν αντιμετωπίζουν μια καταστροφική οικονομική κρίση, η οποία επιδείνωσε την προϋπάρχουσα ανισότητα και αδικία. Οι δημόσιοι υπάλληλοι του Ιρακινό Κουρδιστάν  δεν έχουν λάβει τους μισθούς τους εδώ και μήνες και οι μισθοί τους μειώθηκαν έως και κατά 50% εν μέσω διαφωνιών με τη Βαγδάτη για την κατανομή των εσόδων από το πετρέλαιο.

Η ανεργία βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών και η κυβέρνηση προσφέρει ελάχιστα οφέλη ως «δίχτυ» κοινωνικής ασφάλειας. Οι τιμές για τα καύσιμα, τα βασικά αγαθά και τα ακίνητα έχουν εκτοξευθεί και πολλές δημόσιες υπηρεσίες ιδιωτικοποιούνται, συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρισμού, της υγειονομικής περίθαλψης και της εκπαίδευσης.

Το εισόδημα των μέσων κουρδικών οικογενειών συνεχίζει να μειώνεται, αλλά οι τιμές αυξάνονται. Πολλές από αυτές τις αλλαγές προωθούνται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, τα λεγόμενα «πακέτα μεταρρυθμίσεων» για το Ιρακινό Κουρδιστάν που εφάρμοσε με θέρμη η κυβέρνηση Μπαρζανί.

Αυτές οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις δεν είναι οι μόνοι λόγοι για τη φτώχεια στην περιοχή του Κουρδιστάν, αλλά έχουν επιδεινώσει την αυξανόμενη ανισότητα. Η κυρίαρχη ελίτ έχει επικριθεί από τοπικούς και διεθνείς παρατηρητές για διαφθορά, νεποτισμό και χρήση μονοπωλίων.

Αυτή η διαφθορά που είναι η κακοδαιμονία κάθε λαού που αντιστέκεται απέναντι στην Τουρκία. Ιστορικά, όλες οι κερκόπορτες άνοιξαν από διεφθαρμένους ηγέτες. Κάποια στιγμή οι λαοί θα πρέπει να ξυπνήσουν, να αντισταθούν και να τιμωρήσουν όλους τους διεφθαρμένους και εκβιάσιμους που επιτρέπουν στην Τουρκία να συνεχίζει να δρα ως εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας.